En daar is ie dan, de allereerste video van een hele reeks die gemaakt is tijdens een optreden in Theater de Kamers, Amersfoort.
We beginnen met Ne me quitte pas; of beter gezegd de prachtige vertalingen van dit evenzo formidabele lied van Jacques Brel. Jan Siebo Uffen, mijn vaste schrijver en vriend heeft er flink wat nachten op gezwoegd. Het resultaat mag er wezen!
Toen kwam de uitvoering! Geheel bleu stond ik daar in mijn eentje dit lied uit te voeren. Wekenlang had ik gewerkt aan een goede orkestratie. Mijn orkestraties typeren zich door de harmonische integriteit ten opzichte van de melodie. Een aloude techniek in mijn eigen moderne jasje. Ik ben nieuwsgierig naar reacties!
