≡ Menu

Vera’s Kelderbar | Preview Single!

Vandaag dacht ik:
“alvast het refrein laten horen, dan kunnen jullie die alvast gaan oefenen!”

Ik ben benieuwd naar jullie reacties en vergeet niet op het duimpje omhoog te drukken!

{ 0 comments }

Vera’s Kelderbar, het verhaal

27 jaar geleden ging ik met een paar vrienden stiekeme dingen doen in Groningen. Dit deden we wel vaker; ouderwets kwajongensstreken uithalen. Graffiti spuiten bijvoorbeeld, heb jij dat ook wel eens gedaan? Dat is echt een aanrader 😉 !

Vera's Kelderbar Componist Groningen Arnold Veeman

Het was diep in de nacht. Er liepen af en toe wat dronken mensen voorbij; waarschijnlijk óók bezig met illegale activiteiten. Wij waren constant op onze hoede want iedereen kon verdacht zijn. Stel je voor dat we betrapt zouden worden…

Toen we klaar waren liepen we door door de donkere straten van de stad, langs schaars verlichte etalages en natuurlijk de patatzaak op de hoek van de Grote Markt.
We wisten: we zijn bijna op een van de fijnste plekken van de binnenstad. Tenminste, dat vonden wij. Vera’s Kelderbar; mijn vrienden roken het bier al. Ik zou het, zoals gewoonlijk als non-alcoholica, met een glas water doen. Dat kon gewoon. Zo deden we dat altijd.

Op één van die nachten kwamen we daar ook weer aan in Vera’s Kelderbar. Moe maar zeer voldaan ploften we ergens neer. Om ons heen veel mensen die er duidelijk al uren zaten. Beschonken punkers, schreeuwende metal-gasten en zo her en der een verdwaalde kraker – allemaal genietend van de donkere sfeer, bijpassende muziek en diverse mooie biertjes. De muziek was uiteraard hard en ruig. Dat was altijd zo en soms zelfs zó hard dat je verzekerd was van een stel piepende oren na afloop. Een mooi aandenken aan een nachtelijk afsluiter onder de gewelven.

Degene die de muziek verzorgde haalde het opeens in zijn hoofd om Vivaldi’s 4 jaargetijden op te zetten. Wij dachten natuurlijk: “oh jee, straks gaan de TL-lampen aan en moeten we weg”, maar alle jaargetijden kwamen voorbij. Toen het zomer werd keek ik even om mij heen. Het viel me op dat het relatief stil was in de Kelderbar.
Links van mij zaten die metal-gasten luid doch geanimeerd te fluisteren.
Langzaam draaide ik mijn hoofd naar de andere kant. De krakers waren bij elkaar gaan zitten en keken wat verdwaasd voor zich uit.
Helemaal rechtsachter zaten de punkers; ook bij elkaar gekropen alsof de biologie uiteindelijk toch zegeviert voor als het gaat om het spreekwoordelijke soort-zoekt-soort.
Een van die jongens had een felgroene hanenkam. Hij zette een biertje aan zijn mond alsof het een glas peperdure champagne was. Zelfs zijn pinkje ging omhoog.
Ik dacht: wow, ja zie je wel? Gelaagde, meticuleus vormgegeven muziek heeft gewoon deze uitwerking; men wordt er rustig van, of diep geconcentreerd. In ieder geval merkte ik dat men met respect en uitermate gefascineerd aan het luisteren was.
Het was toen dat ik besloot om componist te worden – zo een die ook liedjes schrijft. Uiteindelijk is dit, zoals je weet, ook gelukt, maar het is dus dáár – in Vera’s Kelderbar ontstaan.

Met veel dankbaarheid denk ik terug aan die tijd. Speciaal daarvoor heb ik besloten om voor haar een lied te schrijven. Een eenvoudig, ruig opgenomen, maar licht poëtisch stuk met een traditionele karakter van het chanson.
26 augustus, tijdens Toes Toavel komt het stuk als single op alle streaming (Spotify, Itunes, Deezer etc.) kanalen uit, dus meldt je gauw aan!
1 september gaat de single officieel in première in – ’t kan ook niet anders – Vera’s Kelderbar in Groningen. Zorg dat je erbij bent!
Op weg naar de release van deze single zal ik af en toe een update posten en wat voorproefjes geven.

{ 0 comments }

Ouder worden, een proces vol wonderen

Ouder worden, iets wat ik van kinds af aan al wilde. En nog stééds geniet ik van alle ontwikkelingen – ook al zijn deze af en toe heftig. Iedere nieuwe dag zit weer vol met leerzame momenten.
Iedere grijze haar is voor mij een indicatie voor de kleine stapjes die alle inzichten verdiepen. Een rustpunt voor de turbulente perceptie en intenties van de persoonlijkheid. Niet alleen maar de mijne maar iets wat iedereen zichzelf gewoon mag gunnen.

Arnold Veeman Ouder Worden Componist Groningen Arnold Veeman

Met name ons taalgebruik bewijst dat wij, als zoogdieren, zijn ingesteld op het herkennen en gebruiken van patronen uit onze omgeving. Simpelweg vanwege het feit dat we streven naar eenvoud, balans en overzicht – net zoals onze medemensen die zich hoger op de culturele ladder bevinden. Mensen die streven naar één zijn met de natuur in plaats van het bevechten en het pogen tot het bedwingen hiervan. Voor hen is ouder worden iets wat volledig geïntegreerd is binnen hun cultuur, echter op een compleet andere manier dan hoe wij hier, over het algemeen, mee omgaan.
Dit is precies waardoor m’n muziek is wat het is: – tekstueel en muzikaal metaforisch; historisch refererend; coloristisch en tóch transparant. Ik voel een noodzaak om alle processen van een leven een allesomvattende plaats te geven ín dit leven. Óók het ouder worden hoort hier bij, vanzelfsprekend.

Echter…
Vandaag kwam er een pracht van een lijstje voorbij met alternatieven voor ouderwetse woorden. Woorden waarmee ik me, als 44 jarige, graag bedien. Sterker nog, een compressie van betekenissen, samengevat in één woord interesseren me mateloos. Ze zijn vaak constructief en uitermate relevant.
Waarom? Omdat het de rijkdom, kwaliteit en creativiteit onderstreept van onze cognitieve vermogens en vaardigheden. Of deze nou streektaal-gerelateerd is of dat deze gebaseerd is op de jongere – gefabriceerde en geagglomereerde – Nederlandse handelstaal, het boeit me mateloos zonder dat ik de pretenties heb dat ik onze taal tot in de puntjes beheers. Jan Siebo wijst me af en toe op dingen . . . die niet relevant zijn voor dit verhaal 😉

Heel soms vraagt iemand aan mij wat ik nou precies bedoel en wil met dit alles – de herwaardering van onze woordenschat en onze streektalen. Laten we het voor houden op dat koddige lijstje. Een bijzondere getuigenis van overbodig gewaand taalgebruik welke, in modieus opzicht, een opleving verdient!

p.s. aankomende zaterdag is er weer Toes Toavel waarbij taal, beeldende kunst en muziek samenkomen op de, voor ons kenmerkende en huiselijke manier. Er zijn nog 4 stoelen vrij, dus je bent welkom!

Stuur een mail: eten@toestoavel.nl
of bel: 06 54 750 288

{ 0 comments }

Zunder woorden

Turbulente tijden maken me stil van ontzag. Ik weet wel waarom, maar ik druk me liever uit in de muziek.
Zunder woorden, voor wie het voelen kan:

{ 0 comments }

Recensie Optreden Slottuintheater

Componist Groningen Arnold Veeman
Vandaag stond er een kort maar krachtige recensie in de Nieuwsbode van Zeist + een video van #Lalala gemaakt door Marcus Kingma:

Zeist – Het was een bijzonder geslaagde samenwerking tussen de Surinaams/Groningse singer-songwriter Arnold Veeman en de Utrechtse bigband, vrijdagavond in het Slottuintheater. Lees verder

{ 0 comments }