≡ Menu

Ontmoetingen – Joost

Ken je dat gevoel van dat het hele leven aan elkaar lijkt te hangen van al die mooie toekomstplannen? Het ene plan is nog mooier dan de andere…
Zo sprak ik na een optreden een keer met iemand van een waanzinnig goeie bigband uit Groningen over een potentieel en gezamenlijk project. Punt. Weer een andere keer sprak ik iemand van een andere fijne bigband. Ditmaal uit Assen.

Het bleef allemaal bij plannen, tot nu toe. Maar dat uit die plannen bijzondere ontmoetingen kunnen ontstaan bewijst de ontmoeting met Joost.

Componist Groningen Arnold VeemanJoost werd me via een vriend aanbevolen en ik weet niet meer exact hoe het allereerste contactmoment was maar wel dat we samen aan het repeteren waren en dat ik merkte hoe raak hij speelde. Alsof hij m’n gedachten kon lezen.

Tijdens de CD presentatie van KLAAI begon het pas écht tot me door te dringen: deze man speelt niet, hij tovert! We speelden namelijk in een ruimte die niet was ingericht als theater. Het was in een schuur van een monumentale boerderij. Wel heel sfeervol ingericht voor deze gelegenheid. De virtuositeit van Joost toverde deze schuur om tot een poptempel.

Na die tijd vroeg ik me enigszins verdwaasd af hoe hij dat nou precies doet. Hij vertelde me over zijn studietijd en zijn omzwervingen in Amerika en alle bijkomende ontmoetingen.
Toen hij dit allemaal vertelde kwam ik achter zijn geheim: hij is een heel sympathiek en geïnteresseerd mens. En hij zet dit naadloos over naar zijn spel! Hoe klinkt dat? Kom luisteren de 14de oktober om 20:30 in de Oosterpoort!

{ 0 comments }

Ontmoetingen – Libbe

Het was een fris en vroeg voorjaar. De opwinding voor de lente hing in de lucht en een spannend avontuur lag op de loer. Het was eind maart toen ik fietste naar de allereerste repetitie met The New European Jazz Collective. Rob Spelberg, een kameraad van me is dirigent van deze club en hij had me gevraagd om mee te doen bij hun CD presentatie. Deze presentatie zou plaatsvinden in dé jazzclub van Berlijn ‘B-Flat’.

De repetitie was van een zeldzaam hoge kwaliteit. Aftikken en gaan; en wel zo dat het al bijna perfect klonk. Rob gaf nog een paar kleine aanwijzingen en het stond, als een huis. De gedrevenheid van alle spelers viel direct op. We repeteerden in een hele kleine ruimte aan de Westhafenstraße 1, een gebouwtje wat ingericht was als oefenruimte voor de gemiddelde band. Wij zaten daar met 18 man. Één van die mannen viel me al op vanwege een opvallend wendbare manier van spelen. Bijna compromisloos, maar zijn sympathieke houding doet die connotatie geen eer aan.
Na de geslaagde repetitie en met een voldaan gevoel ging iedereen naar zijn verblijfplaats, ergens in Berlijn.

Componist Groningen Arnold VeemanDe avond viel en langzaamaan voelde ik ook de bekende “gezonde spanning” opkomen. Vanavond ging het gebeuren . . . ik verbleef op nog geen steenworp afstand van de ‘B-Flat’. De straatlantaarns gingen aan toen ik de deur uit ging. De gedachten dwaalden af naar de mooie repetitie en de bijzondere ontmoeting met de fantastische trompettist. Ik liep de deur van de ‘B-Flat’ binnen en ik liep ‘m vol tegen het lijf! “ja, moi!” zei ik, we gaven elkaar een hand. “Libbe”, zei hij.

We namen alle stukken nog kort door voordat de deuren van de zaal open gingen. De zaal was schaars verlicht, kaarsjes op de tafels en het was nog helemaal leeg. Binnen een half uur zat het echter stamp en stampvol! Het feest kon beginnen. Na die tijd hebben Libbe en ik elkaar nog gesproken. Een gezamenlijk project, dat moest er maar van komen vonden we allebei. Toen ik naar huis liep voelde ik een soort van trots; of beter omschreven misschien: magie. Die magie voel ik nog steeds als Libbe en ik het podium delen. Deze man deelt zijn passie op een heel bijzondere manier, eentje die ik nog niet eerder ervaren had tot nu toe. Eric Vloeimans eat your heart out! 😉
Neem de kans om dit te ervaren. In de Oosterpoort, 14 oktober om 20:30! Wees erbij want ik brand van nieuwsgierigheid of jij dit ook zo voelt!

{ 0 comments }

Ontmoetingen – Elmer

Hier, op het Grunneger platteland kan het flink stormen, onweren of vliegt er ineens een gevechtsvliegtuig met donderend geweld over. Op een ander moment is de stilte aan zet… een stilte die nooit écht stil is. Vogels, het geritsel van blaadjes en spelende kinderen in de verte zorgen voor een geruststellende versterking van deze stilte. Helemaal alleen ben je hier niet. Een goeie drummer verstaat dit. De subtiliteit bespelen waarin alle windrichtingen geoorloofd zijn en aan de andere kant de donderende duidelijkheid om alles weer op het juiste spoor te zetten.

Componist Groningen Arnold VeemanTijdens een overrompelend concert keek ik even achter me en stond ik oog en oog met Elmer. De motor van de band. Vuurwerk was niet nodig; wat een interessant geweld speelde zich daar achter mij af!
Bij het tweede lied – Mien Lutje Laif – nam zijn veelzijdigheid volledig de grip op zowel de band alsook het publiek. Helemaal alleen ben je hier niet. Elmer sloeg zich letterlijk op een fenomenale manier door de hele avond heen.

Afgelopen weekend hadden we een repetitie voor ons komende concert – 14 oktober in de Oosterpoort. Dit keer in een repetitieruimte die mij erg na is; namelijk, bij mij thuis. Ook hier nam hij weer, op een kenmerkende manier, helemaal zijn ruimte in. Zijn speelse vindingrijkheid is zéér aanstekelijk. Hij zorgt dat alles precies de juiste richting op gaat. En dat zijn nogal wat windstreken die hij uithaalt. Laat jij je wegblazen of meevoeren 14 oktober om 20:30 in de Oosterpoort? Mis dit niet!

{ 0 comments }

Ontmoetingen – Ruud

Het was eind augustus 2013. Ergens in het Noorderplantsoen zouden Reinout Douma, de dirigent en leider van het fenomenale Noordpool Orkest en ik plannetjes smeden voor een kerstconcert. De maanden daarna had ik dus iets om naar uit te kijken.
De eerste repetitie kwam in zicht en, zoals dat gaat met repetities, was het in een redelijk inspiratieloze ruimte. Maar toen het orkest begon te spelen werd die ruimte opeens van goud. Wat een kracht!

Wat vooral erg veel indruk maakte was de ritmesectie. Alles wat ik met mijn irritante precisie opgeschreven had werd ook daadwerkelijk gespeeld. Dit gebeurt natuurlijk wel vaker, maar dit was met nét een extra gouden randje, nét iets meer gevoel en hoorbare creativiteit van de spelers zelf. De motivatie en de handigheid zette me zelfs een beetje op het verkeerde been.

Componist Groningen Arnold VeemanNou, en daar zat hij, als een rots in de branding: Ruud Vleij. Alles overziend, strakker dan strak en toch met een verleidelijke flair. Een veelzijdige bassist die niet door merg een been gaat maar door je maag. Op dat moment wist ik nog niet hoe de uiteindelijke uitvoering er uit zou komen te zien, maar dat maakte me na deze muzikale ontmoeting ook niks meer uit.

De avond zelf was een prachtige ervaring. Alles was tot in de puntjes verzorgd en we hebben de Martiniplaza flink op z’n kop gezet. Toen na al deze avonturen de opnamen uitgezonden werden op de televisie viel Ruud me direct op. Zeker weten dat hij jou ook op gaat vallen de 14de oktober! Wees er dus bij en koop hier jouw kaartje.

{ 0 comments }

Ontmoetingen – Remko

Het moet ergens eind jaren negentig geweest zijn. Ken je die tijd? Iedereen was een beetje gespannen over de komende eeuwwisseling, de kunstwereld was financieel op zijn retour en computers begonnen gewoon te worden.
In die tijd begon ik me te oriënteren op een studie compositie en orkestratie en kwam uiteindelijk in het pittoreske Zwolle uit. Het conservatorium – een oud klooster – was al een museum op zich, maar de weg ernaartoe – vanuit de trein naar het conservatorium – was iedere dag weer net een film.

Na mijn vooropleiding van een jaar begon het avontuur pas echt.
Ik zat bij een stelletje losgeslagen talenten in de klas. Zo was er een concertpianist, een dirigent in opleiding, een klavecinist, een wat oudere meneer en iemand die muziek schreef in kerkbankjes. Het formaat papier wat hij gebruikte was dan ook precies het formaat dat paste qua hoogte van zo’n ouderwetse bank.

Remko Wind Componist Groningen Arnold VeemanRemko heette hij. “Remko Ruft” noemde hij zichzelf. En omdat ik zijn achternaam nog niet gehoord had begreep ik maar weinig van de grap. De rest van de klas moest er erg om lachen. Ik ook, toen ik hoorde dat  zijn achternaam Wind was . . .

Het ging niet zo goed met mijn muziektheorie. Ik vond dat allemaal maar onnodig. Remko was me zeer behulpzaam en ontzettend handig met die muziektheorie. In de mysterieuze kloostergangen van het conservatorium stimuleerde hij me, met zijn gortdroge humor, om hierover eenvoudiger te denken. Kleine stapjes. Hiervoor ben ik hem ontzettend dankbaar.

Het viel me óók op hoe fantastisch hij piano kon spelen. De hele klas was altijd onder de indruk van zijn muzikaliteit. Nog steeds is men altijd zwaar onder de indruk, ik ook. Veel mensen kennen hem zo onderhand als toetsenist maar onderschat zijn compositorische kwaliteiten niet! Hij is echt een toptalent en een multi-instrumentalist. Straks ga je hem horen in de Oosterpoort! 14 oktober, 20:30! Wees erbij!

{ 0 comments }